اگر چه همیشه به دانشجویان [در سرتاسر عالم] القا شده است که شما تافته‌ی جدابافته‌ای هستید [و البته بدین جهت که اولاً جویای علم می‌باشند و ثانیاً آینده‌ساز خواهند بود، ارزشمند می‌باشند]، ولی دست کم باید قبول کرد که به لحاظ خلقت (مرد و زن) و گرایشات و کشش‌ها و قوانین مترتب فردی و اجتماعی، هیچ فرقی با سایر آحاد مردم ندارند. لذا اگر «اختلاط جنسی» آزاد باشد، برای همگان آزاد است و اگر محدود به حدود و چارچوب‌هایی باشد، دانشجو و غیر دانشجو ندارد و محیط دانشگاه برای اختلاط جنسی، با اتاق شخصی، هتل، پارک و ... فرق و امتیازی ندارد. اینک به نکات ذیل توجه فرمایید:

الف – اسلام عزیز نه تنها هیچ‌گاه با اختلاط جنسی مخالف نبوده و نیست، بلکه آن را یکی از مهم‌ترین نیاز‌های بشر قلمداد می‌کند و به ارضای این نیاز نیز تأکید و اصرار دارد. به جرأت و صراحت می‌توان اذعان نمود که در هیچ دین الهی یا مکتب بشری، آن مقدار که اسلام به غریزه‌ی شهوت و ضرورت ارضای آن توجه نموده، توجهی نشده است.

ب – اما اسلام، با هر فعل مضر و مخربی (چه فردی و چه اجتماعی) و با هر خروج و طغیان از مسیر و قواعدش مخالف است. خواه خوردن یک لقمه نان ساده باشد، که از مال حرام، مال یتیم، مال دزدی و ... آن نان بر حذر داشته است و چه شهوات و نیازهای جنسی باشد که از «زنا» پرهیز داده و چه عباداتی چون نماز باشد که از «ریا» پرهیز داده است. لذا می‌فرماید که به هیچ کار بدی، چه علنی باشد و چه مخفی، نزدیک نشوید:

«... وَ لا تَقرَبُوا الفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنها وَ ما بَطَن‏ ...» (الأنعام - 151)

ترجمه: ... و به كارهاى زشت، خواه آنچه كه آشكار و خواه آنچه كه نهان باشد نزديك نشويد.

ج – بر همین اساس خداوند متعال که هادی مخلوقات خود و به ویژه بشر (دارای قوه‌ی انتخاب و اختیار) می‌باشد، برای هر امری قوانینی وضع و تبیین نموده است که مطابق عقل و فطرت و نیازهای انسان در کلیه‌ی شئون فردی و اجتماعی می‌باشد و از جمله قوانین «روابط جنسی» بین زن و مرد است.

د – اسلام هر گونه رابطه‌ی جنسی بین زن و مرد را خارج از قواعد ازدواج (چه موقت و چه دائم)، حرام اعلام می‌نماید. یعنی برای انسان و جامعه مضر است. و مضرات گوناگون آن چه به لحاظ بیماری‌های روانی و جسمی، چه بیماری‌های جنسی، چه شیوع وحشی‌گری و اغفال و تجاوز، چه ازدیاد نسل بی‌هویت، چه کالا شدن انسانی به نام زن، به خاطر جاذبه‌های جنسی‌اش، چه بر هم خوردن کانون خانواده، چه ازدیاد هم خوابی با خانواده‌ی اول، چه به لحاظ اصل قرار گرفتن سکس برای اخلاق، سیاست، اقتصاد و ...، به وضوح در جوامع غربی مشاهده می‌شود، به حدی که خود از این وضعیت به تنگ آمده‌اند، اما چاره‌ای ندارند. چرا که برای آنان به جز اقتصاد چیزی مطرح نیست و اعلب بنیان‌ها و زمینه‌های اقتصادی نیز بر این اساس سازماندهی شده‌اند.

ھ – بدیهی است که مقدمه گناه، خود گناه است. یعنی مقدمه‌ی ضرر و زیان، خود ضرر و زیان است. لذا انسان نباید خود را فریب دهد. کسی نمی‌تواند مدعی شود که من با دختر یا پسری که برایم جاذب بوده، یک رابطه‌ی معمولی مثل خواهر و برادر دارم. چرا که اولاً محال است و بالاخره جاذبه‌هایی آن پسر یا دختر را از دیگران متمایز کرده است و ثانیاً دیگر به چنین روابطی (اگر سالم باشد) اختلاط جنسی نمی‌گویند. پس، اگر پسر و دختری نسبت به هم نظر مساعدی داشتند، یعنی نسبت به یک دیگر جاذبه‌ی جنسی دارند. لذا اگر مایلند از هم لذت جنسی ببرند، باید بر اساس قاعده و اصولش رفتار کنند، و گرنه از مسیر خارج می‌شوند – طغیان می‌کنند – و موجبات فساد و تباهی خود و جامعه را فراهم می‌آورند. و این معنا هیچ مخالفی ندارد که دلیل عقلی برای اثبات بخواهد (اگر چه این ناهنجاری در جهان شیوع یافته است).

                                                                                                                                                          x-shobhe.com   

نسیرین صمصامی

علي که شير خدا و اسد الله الغالب بود و در قلعه خيبر را با يک دست بلند کرد، چگونه حاضر مى‌شود ببيند همسرش را در مقابل چشمانش كتك بزنند؛ اما هيچ واكنشى از خود نشان ندهد؟!

نقد و بررسي:

يكى از مهمترين شبهاتى كه وهابي‌ها با تحريك احساسات مردم، به منظور انكار قضيه هجوم عمر بن خطاب و كتك زدن فاطمه زهرا سلام الله عليها مطرح مى‌كنند، اين است كه چرا اميرمؤمنان عليه السلام از همسرش دفاع نكرد؟ مگر نه اين كه او اسد الله الغالب و شجاع‌ترين فرد زمان خود بود و...

عالمان شيعه در طول تاريخ از اين شبهه‌ پاسخ‌هاى گوناگونى داده‌اند كه به اختصار به چند نكته بسنده مى‌كنيم.

عكس العمل تند حضرت در برابر عمر بن خطاب:

اميرمؤمنان عليه السلام در مرحله اول و زمانى كه آن‌ها قصد تعرض به همسرش را داشتند، از خود واكنش نشان داد و با عمر برخورد كرد، او را بر زمين زد، با مشت به صورت و گردن او كوبيد؛ اما از آن جايى كه مأمور به صبر بود از ادامه مخاصمه منصرف و طبق فرمان رسول خدا صلى الله عليه وآله صبر پيشه كرد. در حقيقت با اين كار مى‌خواست به آن‌ها بفهماند كه اگر مأمور به شكيبائى نبودم و فرمان خدا غير از اين بود، كسى جرأت نمى‌كرد كه اين فكر را حتى از مخيله‌اش بگذراند؛ اما آن حضرت مثل هميشه تابع فرمان‌هاى الهى بوده است.

عمر آتش طلبيد و آن را بر در خانه شعله‏ور ساخت و سپس در را فشار داد و باز كرد و داخل شد! حضرت زهرا عليها السّلام به طرف عمر آمد و فرياد زد: يا ابتاه، يا رسول اللَّه! عمر شمشير را در حالى كه در غلافش بود بلند كرد و بر پهلوى فاطمه زد. آن حضرت ناله كرد: يا ابتاه! عمر تازيانه را بلند كرد و بر بازوى حضرت زد. آن حضرت صدا زد:

يا رسول اللَّه، ابوبكر و عمر با بازماندگانت چه بد رفتار مى‌كنند»!

علي عليه السّلام ناگهان از جا برخاست و گريبان عمر را گرفت و او را به شدت كشيد و بر زمين زد و بر بينى و گردنش كوبيد و خواست او را بكشد؛ ولى به ياد سخن پيامبر صلى الله عليه وآله و وصيتى كه به او كرده بود افتاد، فرمود: اى پسر صُهاك! قسم به آنكه محمّد را به پيامبرى مبعوث نمود، اگر مقدرّات الهى و عهدى كه پيامبر با من بسته است، نبود، مى‏دانستى كه تو نمى‏توانى به خانه من داخل شوى»

مردکه اصلا توقع چنین حرفی را نداشت وحسابی جاخورده بودمثل اتشفشان از جادر رفت ومیان بازار وجمعیت یقه ی جوان راگرفت وعصبانی طوری که رگ گردنش بیرون زده بود اورابه دیوار کوفت وفریادزد:((مرتیکه عوضی مگه خودت ناموس نداری...خجالت نمی کشی؟))

جوان اما:خیلی ارام بدون اینکه از رفتار وفحش های مردعصبی شودوواکنشی نشان دهدهمان طورمودبانه ومتین ادامه داد:خیلی عذر می خوام فکر نمی کردم این همه عصبی وغیرتی بشین دیدم به خاطروضع ظاهر خانمتون دارن بدون اجازه نگاه  می کنن ولذت می برن من گفتم حداقل از شمااجازه بگیرم که نامردی نکرده باشم...

حالاهم یقمو ول کنین از خیرش گذشتم!

مرد خشکش زد...همان طورکه یقه ی جوان راگرقته بوداب دهانش راقورت داد وزیر چشمی زنش را براندازکرد.

از پدرم رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم)درباره مردان و زنانى كه در نمازشان سستى و سهل انگارى مىكنند، پرسيدم.
آن حضرت فرمودند: هر زن و مردى كه در امر نماز، سستى و سهل انگارى داشته باشد، خداوند او را به پانزده بلا مبتلا مىگرداند:1ـ خداوند، بركت را از عمرش مىگيرد،2ـ خداوند، بركت را از رزق و روزىاش مىگيرد،3ـ خداوند، سيماى صالحين را از چهره اش محو مىكند،4ـ هر كارى كه بكند بدون پاداش خواهد ماند،5ـ دعايش مستجاب نخواهد شد،6ـ برايش بهره اى از دعاى صالحين نخواهد بود،7ـ ذليل خواهد مُرد،8ـ گرسنه جان خواهد داد،9ـ تشنه كام خواهد مرد، به طورى كه اگر با همه نهرهاى دنيا آبش دهند، تشنگىاش برطرف نخواهد شد،10ـ خداوند، فرشته اى را برمىگزيند تا او را در قبرش ناآرام سازد،11ـ قبرش را تنگ گرداند،12ـ قبرش تاريك باشد،13ـ خداوند فرشته اى را برمىگزيند تا او را به صورتش به زمين كشد، در حالى كه خلايق به او بنگرند،14ـ به سختى مورد محاسبه قرار گيرد،15ـ و خداوند به او ننگرد و او را پاكيزه نگرداند و او را عذابى دردناك باشد.

شهادت آن بی بی دوعالم تسلیت باد

شب اول قبر به روایت شاهد زنده

علامه سید محمد حسین طباطبائی صاحب تفسیر المیزان نقل كردند كه: استاد ما عارف برجسته «حاج میرزا علی آقا قاضی» می‏گفت:

در نجف اشرف در نزدیكی منزل ما، مادر یكی از دخترهای اَفَنْدی‏ها (سنی‏های دولت عثمانی) فوت كرد.

این دختر در مرگ مادر، بسیار ضجه و گریه می‏كرد و جداً ناراحت بود، و با تشییع كنندگان تا كنار قبر مادر آمد و آنقدر گریه و ناله كرد كه همه حاضران به گریه افتادند.

هنگامی كه جنازه مادر را در میان قبر گذاشتند، دختر فریاد می‏زد: من از مادرم جدا نمی‏شوم هر چه خواستند او را آرام كنند، مفید واقع نشد؛ دیدند اگر بخواهند با اجبار دختر را از مادر جدا كنند، ممكن است جانش به خطر بیفتد. سرانجام بنا شد دختر را در قبر مادرش بخوابانند، و دختر هم پهلوی بدن مادر در قبر بماند، ولی روی قبر را از خاك انباشته نكنند، و فقط روی قبر را با تخته‏ای بپوشانند و دریچه‏ای هم بگذارند تا دختر نمیرد و هر وقت خواست از آن دریچه بیرون آید.

دختر در شب اول قبر، كنار مادر خوابید، فردا آمدند و سرپوش را برداشتند تا ببینند بر سر دختر چه آمده است، دیدند تمام موهای سرش سفیده شده است.

پرسیدند چرا این طور شده‏ای؟

در پاسخ گفت: شب كنار جنازه مادرم در قبر خوابیدم، ناگاه دیدم دو نفر از فرشتگان آمدند و در دو طرف ایستادند و شخص محترمی هم آمد و در وسط ایستاد، آن دو فرشته مشغول سؤال از عقائد مادرم شدند و او جواب می‏داد، سؤال از توحید نمودند، جواب درست داد، سؤال از نبوت نمودند، جواب درست داد كه پیامبر من محمد بن عبدالله(صلی الله علیه و آله و سلم)است.

تا این كه پرسیدند: امام تو كیست؟

آن مرد محترم كه در وسط ایستاده بود گفت: «لَسْتُ لَها بِاِمامِ؛ من امام او نیستم»

در این هنگام آن دو فرشته چنان گرز بر سر مادرم زدند كه آتش آن به سوی آسمان زبانه می‏كشید.

من بر اثر وحشت و ترس زیاد به این وضع كه می‏بینید كه همه موهای سرم سفید شده در آمدم.

مرحوم قاضی می‏فرمود: چون تمام طایفه آن دختر، در مذهب اهل تسنن بودند، تحت تأثیر این واقعه قرار گرفته و شیعه شدند (زیرا این واقعه با مذهب تشیع، تطبیق می‏كرد و آن شخصی كه همراه با فرشتگان بوده و گفته بود من امام آن زن نیستم، حضرت علی (علیه السلام) بوده‏اند) و خود آن دختر، جلوتر از آنها به مذهب تشیع، اعتقاد پیدا كرد.

انسان باید شرافت داشته باشد

                        نه شر

                            وآفت